Καλώς ήλθατε στο blog μου.

Χαιρετώ τον αγαπητό/ή επισκέπτη/τρια του blog "Το μονοπάτι της Αγάπης, της Ομορφιάς και της Δράσης".
Στο blog αυτό θα βρείτε νέα, φιλοσοφικά κείμενα, ποιήματα, διηγήματα, τέχνες, επιστήμες, σύγχρονες εξελίξεις και οτιδήποτε γενικά που μπορεί να σας ενδιαφέρει.
Μην διστάσετε να κάνετε κάποιες παρατήρησεις για την βελτίωση του blog. Oι συμβουλές σας είναι πάντα δεκτές. Επίσης αν κάποιο κείμενο φαίνεται να μη το κατανοείτε πλήρως ρωτήστε τον γράφοντα τι ενωεί και είναι σίγουρο πως θα σας απαντήσει.

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009


Διαβάζει κανείς συχνά για το πόνο των ανθρώπων σε διάφορα έντυπα
Ακόυει και βλέπει γι' αυτόν και όμως δεν είναι λίγες οι φορές
που δε πέφτει ούτε ένα δάκρυ για συνάνθρωπό μας που πόνεσε.

Όταν όμως εμείς βιώσουμε τον πόνο το απαιτούμε και απ' τους άλλους
να κλάψουν μαζί μας και ότνα δεν κλαίνε παρεξηγούμε αυτή τους την κίνηση.

Ό άνθρωπος μπορούμε να πούμε πως είναι πράγματι ένα ον γεμάτο πόνους
Πόνους απ' το χθες, πόνους που τους τρέφει ο ίδιος, μα και πόνους που
άλλωτε ο χρόνος τους απαλύνει και άλλωτε όχι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου